روز به روز شاهد رو شدن دست کسانی هستیم که دین و ارزش ها را وسیله ای برای جاه طلبی و حفظ موقعیت سیاسی خود قرار داده اند ، اما از آن جایی که ماه همیشه پشت ابر نخواهند ماند ، حقیقت باطن اینگونه افراد نیز روزی آشکار خواهد شد.

روح الله حسینیان در واکنش به طرح وحدت ملی که قرار است به نحوی به اختلافات چند ماهه اخیر سیاستمداران به صورت حکمیت پایان دهد، ابراز می دارد که "صلح امام حسن (ع) به نفع او تمام نشد" و بنابر این ما با مخالفین خود صلح نمی کنیم. (رجانیوز ـ دوشنبه 27 مهر 1388 لینک خبر)

درباره طرح وحدت ملی و جزئیات آن و خوب یا بد بودن آن کاری ندارم و امیدوارم آنچه که صلاح دین و مملکت و مورد تأیید مقام معظم رهبری و ملت شریف ایران است پیش بیاید اما قطعا حسینیان نیت درست و خالصانه ای در دل و باطن ندارد که اینگونه قیاس و اظهار نظر می کند.

 این شمه ای از پس پرده دنیای سیاستی است که دین را ابزاری برای رسیدن و ماندن در قدرت می دانند و استفاده از ماهیت های دینی برای مقاصد جناحی به طرز وقیحانه ای دنبال می کنند.

برای مصداق این حدیث شریف زمان حال این کشور و این ملت است که راست و چپ هر دو گمراه و ضلالت است ، چرا که یک طرف از دین سوء استفاده می کند و طرف دیگر دین را به حاشیه و تخریب می کند.

سالهاست که در منابر و مواعظ خطباء این بحث دنبال شده و می شود که اگر امام حسن (ع) به جای امام حسین (ع) بود حادثه کربلا تکرار می شد و اگر امام حسین (ع) به جای امام حسن (ع) بود صلح برقرار می شد. این بحث به شیواترین بیان عصمت و درک صحیح امام معصوم از شرایط جامعه و بهترین راه نجات دین را می رساند که ائمه معصومین بهترین راه برای حفظ دین و مصلحت جامعه را در پیش می گرفته اند ولی شیخ سیاسی از صلح امام حسن (ع) برداشتی دارد گویا اینکه منفعت دین باید با منفعت شخصی همراه باشد. یعنی چون امام حسن (ع)صلح کرد به نفع او تمام نشد، هر چند به نفع دین و مؤمنین تمام شده باشد. به عبارت دیگر نفع امام حسن (ع) با نفع خدا و دین متفاوت است.

این دیدگاه شیخ یعنی اینکه سکوت 25 ساله امیرالمؤمنین (ع) به نفع او تمام نشد هر چند باعث بقای دین و شیعه شد و همچنین قیام اباعبدالله (ع) و شهادت وی به نفع اباعبدالله (ع) تمام نشد، چرا که سید الشهداء (ع)بنا به دعوت مردم کوفه راهی شده بود و "ما رأیت الا جمیلا" بانوی بزرگوار زینب جمله ای تشریفاتی است چرا که آنگونه که میخواستند نشده بود. و قس علی هذا اسارت زین العابدین (ع) و زندانی شدن موسی بن جعفر (ع) و ولایت عهدی امام رضا (ع)و محصور بودن امام عسکری (ع) و غیبت امام زمان (عجل الله فرجه).

نکته قابل تأمل دیگر این است که چرا امثال آیت الله محمد یزدی و آیت الله علم الهدی و ... که در برابر سخنان و برخی گفتارهای جناح های مخالف علی الخصوص هاشمی رفسنجانی موضع و کنفرانس خبری می گیرند در برابر این اهانت آشکار به مقدسات دین سکوت می کنند؟

 همه معتقدیم که دین از سیاست جدا نیست اما بلا شک دین از باند و جناح جدا بوده و هست و خواهد بود. چون حسینیان هم جناح برخی آقایون است در قبال این بی حرمتی سکوت می کنند؟ اگر از دایره ی انصاف خارج نشویم جرم این بی حرمتی به ساحت امام حسن (علیه السلام) از برخی حوادث اخیر بالاتر نیست؟؟!!

سخنان شیخ از آن جهت شرک آمیز است که نفع شخصی را بالاتر از نفع دین و رضای الهی می داند و با توجه به عصمت اهل بیت (علیهم السلام) واضح است که این اقدام امام حسن علیه السلام مورد تأیید خدا و منفعت و صلاح دین بوده است و نفع امام نیز همان خواهد بود. 

همانطور که پیامبر گرامی اسلام (ص) ما ینطق عن الهوی به عبارت دیگر ما یفعل عن الهوی، جانشینان وی نیز ما یفعل عن الهوی و خود را در جایگاهی نمی دانند که برای خود نفع و منفعت درک کنند و هر چه در مسیر زندگیشان پیش آمد مصداق ما رأیت الا جمیلا بوده است.

http://www.rajanews.com/detail.asp?id=38248