مسئله وزارت زنان در جمهوری اسلامی کمی بحث و جنجال به پا کرده است و برخی به انتقاد از این مسئله پرداختند و عده ای دیگر به دفاع از این جریان پرداختند. نکته ی قابل تأمل ضعف دفاعیات حامیان این جریان هست که دفاعیاتشان یا سوء استفاده از مفاهیم دینی است یا مفاهیم سیاسی و شواهدی از کتب علماء و جریانات تاریخی استفاده می کنند.

 پرداختن به نظرات علما پیرامون حضور بانوان در اجتماع به چه گونه باشد یا نباشد چندان محل بحث نیست، چرا که مسند وزارت با حضور در اجتماع تفاوت های بسیاری دارد.

 

اين‌كه رئیس جمهور مى‌فرمايد: به خاطر اینکه 50 نفر از لشکر 313 نفری حضرت صاحب الزمان (عجل الله فرجه) زن هستند و من هم 3 زن برای تصدی وزارت به مجلس معرفی کرده ام، توجیه و استفاده از مفاهیم دینی و ارزشی در عرصه سیاست است چرا که اصل قضیه حضور 50 زن در لشکر حضرت را برخی قبول ندارد و استناد به این روایات را ضعیف و غیر قابل قبول می دانند.

 

حساسیت مردم متدین ایران به مفاهیم دینی و ارزشی با توجه آرمان های انقلاب، حضرت امام خمینی (قدس سره)  و شهدا انقلاب و دفاع مقدس بر همگان روشن است و متأسفانه بارها شاهد استفاده از مفاهیم دینی به قصد مسائل سیاسی به عبارت دیگر استفاده ابزاری از دین است در دولت نهم بوده ایم.

 

بلافاصله در دولت دهم جریان مشایی رخ داد و رئیس جمهور مشائی را به عنوان فردی "متدین، خود ساخته و دلباخته حضرت  ولی عصر (عجل الله فرجه)" معرفی می کنند. اگر مشایی این سه ویژگی را داراست چه دلیلی دارد که مقام معظم رهبری، مراجع عظام تقلید، بسیج دانشگاه ها، اصولگرایان، مردم متدین همه از این انتصاب گله مند باشند و احتمالا تنها جریانی که از این انتصاب خوشحال شد اسرائیل و صهیونیزم بود.

 

 

این مسئله به اذعان بسیاری از حامیان رئیس جمهور فیگور سیاسی است، اما استفاده از مفاهیم و دینی به این مقاصد اصلا شایسته نیست. 

 

اصل اعتراض به این مسئله به صورت خلاصه این است که اگر یک مرد و یک زن با کلیه شرایط و ویژگی ها صلاحیت این سمت را داشته باشند، اولویت با مرد است چرا که محیط کار وزارت و وزیر با روحیات زنان مسلمان و متدین کمتر سازگاری دارد و اما اگر واقعا هیچ مردی شرایط بالاتر و یا مساوی با خانم دستجردی را ندارد که جای بسی شرمندگی است.

 

حتی در مجامع غربی و اروپایی از وزرای زن بیشتر در وزارت های خارجه استفاده می شود آن هم به خاطر استفاده ابزاری از جنس و لطافت زن در رسیدن به خواسته های سیاسی و منافع اقتصادی شان وگرنه همیشه مردانی هستند که قوی تر، با تدبیر و تفکر  بهتر از بانوان باشند برای کار در این سمت ها.